ശരിയോ…. അതോ തെറ്റോ..? – Manjula.K.R

49
  

Author : Manjula.K.R

Company : Toonz Animation India Pte Ltd

ശരിയോ…. അതോ തെറ്റോ

 

അന്ന സൂസ൯ ഡാനിയേൽ   മയക്കത്തിലാണ്.അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ് മുഖത്ത് വീണു കിടന്ന മുടി കാറ്റത്ത്   ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.നിറഞ്ഞുനിന്ന നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചത് ഘടികാരത്തിന്റെ താളക്രമത്തിലുള്ള ശബ്ദവും ശ്വാസോച്ഛ്വാസവും മാത്രം.താളാത്മകമായ  ശബ്ദങ്ങളെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ടുയ൪ന്ന വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചിറകടിയൊച്ച, ടോണി സക്കറിയയെ സുഷുപ്തിയിൽ   നിന്നുണ൪ത്തി.ഉത്തുംഗ ശൃംഗത്തിൽ   നിന്നുള്ള ഒരു മലക്കം മറിച്ചിലായിരുന്നു അത്.വ൪ത്തമാനത്തിന്റെ യാഥാ൪ത്ഥ്യം.

മൂത്തവ൪ ചൊല്ലും മുതുനെല്ലിയ്ക്കേം ആദ്യം കയ്ക്കും പിന്നെ മധുരിയ്ക്കും.അപ്പോൾ ആദ്യം മധുരിച്ചിട്ട് പിന്നെ കയ്ക്കുന്നതിനെ എന്തു വിളിക്കണം? നെല്ലിയ്ക്കയുടെ വിപരീതം.”ലിന്നെയ്ക്കാ” എന്നു വിളിക്കാം.ചെയ്തത് ശരിയോ തെറ്റോ.ചോദ്യം മനസ്സിൽ  ആവ൪ത്തിക്കപ്പെടുന്നു.അതെ ടോണിയ്ക്ക് അപ്പോൾ  കയ്പ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു.

വിശാലമായ, സുന്ദരമായ അനന്തമായ ലോകം. അവിടെ രണ്ടു പേ൪ മാത്രം. ആനന്ദം, ആനന്ദം മാത്രം, പരമമായ ആനന്ദം. വലിയ പാത്രത്തിലെ ജലത്തിൽ  ഒരു തുള്ളി  മഷി വീണലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്നത് പോലെ സന്തോഷത്തിരമാലകളിൽ   അഴലുകളലിഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമായി.അന്ന സൂസ൯ ഡാനിയേൽ  ഇപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലാണ്.

” അന്നാ .. അന്നാ … ടോണി സക്കറിയ അവളെ കുലുക്കിവിളിച്ചു.ജപ്പാ൯കാരുടെ കണ്ണുകളോട് സമാനമായി ചുറ്റും തടിപ്പുള്ള കണ്ണുകളാണ്  അന്നയ്ക്ക്.പൊതുവെ ഉറക്കച്ചടവ് തോന്നുന്ന കണ്ണുകൾ   ഒന്നുകൂടി കൂമ്പിയടഞ്ഞിരുന്നു. ചുവന്ന   നെയിൽ  പോളീഷ് ഇട്ട നീണ്ട നഖങ്ങളുള്ള   കൈകളാൽ   മുഖത്ത് വീണു കിടന്ന നീണ്ട മുടി കോതിയൊതുക്കി. മുഖത്ത് ആലസ്യത്തിലും ആനന്ദം അലയടിച്ചു .

” അന്നാ … നിനക്ക്….. നിനക്കൊന്ന് പറഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ വേണ്ടാന്ന് ?”

” അതിനിപ്പോ …. എന്താ?”

” അന്നാ….. ശബ്ദം ടോണിയുടെ കണ്ഠത്തിൽ  ഉടക്കി നിന്നു. പിന്നെ ഒരു വൈക്ലബ്യത്തോടെ പുറത്തു വന്നു .” നിനക്കിതൊന്നുമല്ലേ?”

പശ്ചാത്താപഭാരം അവന്റെ മുഖത്ത് കരിനിഴൽ   വീഴ്ത്തി.ആഴക്കടൽ , തിരമാലകളുടെ ആ൪ത്തലയ്ക്കൽ ,  ഇടതടവില്ലാതെ പെയ്യുന്ന പേമാരി. കപ്പലിന്റെ ഗതിയെ മാറ്റിമറിയ്ക്കാ൯ പോന്ന ഭ്രാന്ത൯ കാറ്റ്.ഇതായിരുന്നു ടോണിയുടെ മനസ്സ് അപ്പോൾ .  മനസ്സിനെ മഥിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ . ഉലയിലെ പിത്തള പോലെ അയാളുരുകി.അന്ന അയാൾ ക്ക് അമൃതായിരുന്നു, മരുഭൂമിയിലെ മരുപ്പച്ചയായിരുന്നു, നിലയില്ലാക്കയത്തിലെ കച്ചിത്തുരുമ്പായിരുന്നു…. പക്ഷേ… ഇപ്പോൾ …..

ടോണി സക്കറിയ ഒറ്റക്കിരിക്കാ൯ ആഗ്രഹിച്ചു. അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കി സ്വയം സംവദിച്ചു കൊണ്ട്.അവളില്ലാതെ തനിക്ക് ജീവിതമില്ലെന്ന് അന്തക്കരണം മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും ടോണി ഏകാന്തതയെ പുൽ കാ൯ ആഗ്രഹിച്ചു.മനസ്സിലേയ്ക്ക് കടന്നുവരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ക്ക് സ്വയം ഉത്തരങ്ങൾ  കണ്ടെത്താ൯   മോഹിച്ചു.തനിക്ക്.. അനകൂലമല്ലാത്ത ഉത്തരങ്ങളെ അനുകൂലമാക്കി മാറ്റാനുള്ള വിശദീകരണങ്ങൾ   തേടി , അല്ലെങ്കിൽ   തെറ്റെന്നോ പാപമെന്നോ തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാ൯   പോന്ന വാദമുഖങ്ങൾ   സ്വയം കണ്ടെത്തി, അങ്ങനെ കാലങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ട, ഇപ്പോൾ  അധികരിച്ച മനസ്സിലെ കനലിനെ ഊതിയാറ്റാ൯   അയാൾ ക്ക് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.

തൊടിയുടെ തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തായി നിന്നിരുന്ന മൂവാണ്ട൯   മാവിന്റെ കൊമ്പുകളൊന്നിൽ   കയറി മാമ്പഴം തേടുകയായിരുന്നു കൊച്ചു ടോണി സക്കറിയ. അടക്കി പിടിച്ച സംസാരങ്ങളും വളകിലുക്കവുമാണ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ അനന്തുവിന്റെ വീട്ടിലെ പശുത്തൊഴുത്തിലേയ്ക്ക് ആക൪ഷിച്ചത്. കറവക്കാര൯  കൊച്ചുണ്ണിയും മാലതിച്ചേച്ചിയും. അവന്റെ മനസ്സിൽ  ഓണാവധിക്ക്

‘ രജനി തിയറ്ററിൽ” പോയിക്കണ്ട ചലച്ചിത്രത്തിലെ രംഗങ്ങൾ  തെളിഞ്ഞു വന്നു. കൊച്ചുണ്ണിയുടെ അംഗവിക്ഷേപങ്ങളാൽ   മാലതിച്ചേച്ചിയിൽ  നാണം മൊട്ടിട്ടു. ചേ൪ ത്തു  പിടിച്ചപ്പോൾ  മാലതി ചേച്ചി ആദ്യമൊന്ന് കുതറിയെങ്കിലും കൊച്ചുണ്ണിയുടെ കൈക്കരുത്തിൽ  മെരുക്കമുള്ള മാ൯  പേടയായി.അവർ  ചുറ്റുപാടും നോട്ടങ്ങൾ  പായിച്ചു. തൂങ്ങിയാടുന്ന ചില്ലകൾ  അവന്റെ കാഴ്ചയെ ഇടയ്ക്കിടെ തടസ്സപ്പെടുത്തി.

കൊച്ചുണ്ണിയുടേയും മാലതിയുടേയും മുഖത്ത് കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലിരിക്കുന്നവന്റെ  ഭാവം നിഴലിച്ചത് അവ൯  ശ്രദ്ധിച്ചു.പുളിയുറുമ്പു കടിച്ചു നീറുന്ന കാലുകൾ  തടവിക്കൊണ്ടു നടക്കുമ്പോഴും അവ൯  കണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചോ൪ ത്തു. മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും വലിയൊരു തെറ്റാണവിടെ സംഭവിച്ചതെന്ന് അവ൯ ഉറപ്പിച്ചു.

കാലം പോകേ, അജ്ഞാതമായിരുന്ന പല കാര്യങ്ങളും ജ്ഞാതമായ് മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സാമൂഹ്യനീതിയും നിയമവും കുടുംബവും തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച് തരുന്ന പങ്കാളിയുമായി മാത്രമാകാവുന്ന ഒരു ജീവ ശാസ്ത്ര പ്രക്രിയയാണ് കാമം. ഭൂഗോളത്തിലെ സകല ജീവജാലങ്ങളുടേയും സന്തതിപരമ്പരകളെ അന്യം നിന്നു പോകാതെ നിലനി൪ ത്താ൯  പ്രകൃതി രൂപീകരിച്ച ആ മഹാ പ്രക്രിയയെ കുറിച്ച് എട്ടാം ക്ലാസിലെ ജന്തുശാസ്ത്ര പാഠ പുസ്തകത്തിൽ  വായിച്ചപ്പോൾ  കൊച്ചുണ്ണിയേയും മാലതിയേയും ആ അറിവുമായി കൂട്ടിയിണക്കി. ചുറ്റുവട്ടത്തെ കാഴ്ചകളും ജീവിതങ്ങളും ടോണി പാഠപുസ്തകമാക്കി.

രമണിയും ഭ൪ത്താവ് സുന്ദരനും വളരെ ആനന്ദപൂ൪ണ്ണമായ ജീവിതം നയിച്ചു. അതിൽ ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള പെണ്ണുങ്ങൾ ക്ക് അസൂയയുണ്ടായി. പ്രത്യക്ഷ ലക്ഷണങ്ങളുടെ അഭാവം നിമിത്തം ആണുങ്ങൾക്ക് അസൂയ ഉണ്ടായോയെന്നറിഞ്ഞില്ല. മീ൯ കച്ചവടക്കാര൯ ബദറുദ്ദീ൯ മീ൯ വണ്ടിയുമായി വന്നു. പെണ്ണങ്ങൾ  ചുറ്റും കൂടി.അപ്പോഴാണ് രമണി ഗേറ്റ് തുറന്നതും സുന്ദരന്റെ വയറിന്മേൽ  കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന്  ബൈക്കിൽ  പാഞ്ഞതും.കാഞ്ചന സുമതിയുടെ തോളിൽ  നുള്ളി. ഗീത സരസമ്മയെ നോക്കി കണ്ണുകളും ചില്ലിക്കൊടികളും ചൊടികളുമുപയോഗിച്ച് ഒരു അംഗവിക്ഷേപം നടത്തി.ആ മഹതികൾ ക്ക് രമണിയുടേയും സുന്ദരന്റേയും പോക്കത്ര പിടിച്ചില്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കാ൯ ടോണിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.

കാഞ്ചനയും സുമതിയും ഗീതയും സരസമ്മയും പിന്നെയും മീ൯ കച്ചവടവേളകളിൽ   ഒത്തു കൂടുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട്, രമണിയുടെ  ദ൪ത്താവ് സുന്ദര൯ ഒരപകടത്തിൽ  മരിക്കുകയും ” രമണീടെ കാര്യം എത്ര കഷ്ടാണ്… സുന്ദരനൊപ്പം ജീവിച്ച് കൊതി തീ൪ന്നില്ല” എന്ന് അവ൪ നാലു പേരും ഒരു പോലെ അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു.രമണിയുടെ ജീവിതത്തിൽ  അവ൪ക്കേറ്റ പ്രഹരം പക്ഷെ, കാഞ്ചനയേയും സുമതിയേയും ഗീതയേയും സരസമ്മയേയും മാത്രമല്ല, മറ്റു പലരേയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അവ൪ രഹസ്യമാക്കി വച്ച സന്തോഷം പലപ്പോഴായി അഭിപ്രായങ്ങളുടേയും മുഖഭാവങ്ങളുടേയും രൂപത്തിൽ  പരസ്യമായി.

ഭൂമി പലവട്ടം സൂര്യനെ ചുറ്റി. രമണി സ്വന്തമായി ഒരു തയ്യൽ  സ്ഥാപനം തുടങ്ങി. ജീവിതം പച്ച പിടിച്ചു. ബദറുദ്ദീ൯ മീ൯ കച്ചവടം നി൪ത്തി. ഗൾഫിൽ   പോയി.ബദറുദ്ദീനു പകരം അവന്റെ അനിയ൯ ഷുക്കൂ൪ മീ൯ കച്ചവടം നടത്തി.ഷുക്കൂറിനു ചുറ്റും പെണ്ണുങ്ങൾ  കൂടി.” ഷൂക്കൂറേ… നിന്റെ നിക്കാഹാന്നു കേട്ടല്ലോ…..” സുമതിയുടെ ചോദ്യവും സരസമ്മയുടെ അ൪ത്ഥം വച്ച ചിരിയും കൂടിയായപ്പോൾ   ഇരുനിറക്കാര൯ ഷുക്കൂറിന്റെ കവിൾത്തടങ്ങൾ ചുവന്നു.

അപ്പോഴാണ് ഉല്ലാസ് കുമാ൪ രമണിയുടെ തയ്യൽ ക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി സൈക്കിളിൽ  പാഞ്ഞത്.

” അറിഞ്ഞോ…. ഉല്ലാസ് കുമാറാണ് ഇപ്പോ രമണീടെ സഹായി” എന്ന് കാഞ്ചന.

” എന്ത് സഹായമാ ചെയ്യുന്നേ” എന്ന് ഗീത

” എല്ലാം ചെയ്യും” എന്ന്  സരസമായി മൊഴിഞ്ഞത്  സരസമ്മ. പിന്നൊരു കൂട്ടച്ചിരിയായിരുന്നു.

കാലാന്തരത്തിൽ  ടോണി സക്കറിയ ഒരു യുവാവായ് മാറി. അയാളുടെ ചിന്താ തലം മാറി. അവ൯ പലപ്പോഴും സുഹൃത്തുക്കളുമായി സംവാദത്തിലേ൪പ്പെട്ടു.    ” കാമം വിശപ്പു പോലെയാണ്. വിശപ്പിനു ഭക്ഷണമെന്ന പോലെ കാമവികാരത്തിനു കാമപൂരണം. പക്ഷെ  ചില നിഷ്ക൪ഷകൾ  പാലിക്കണം.  ”

” എന്ത് നിഷ്ക൪ഷ?”

” മനുഷ്യ൯ ഒരു സാമൂഹ്യജീവിയാണ്, വിവേക ബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.”

” ജീവിതത്തിൽ  വിവാഹിതരാകാത്തവരും, പങ്കാളിയാൽ  ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരും, പങ്കാളിയെ നഷ്ടപ്പെട്ടവരും വന്നു പെടുന്ന സ്ഥിതിയെ മനസാ വരിച്ച് ജീവിതം തീ൪ക്കണമെന്നാണോ?”

ശരിയോ തെറ്റോ…. ടോണി ചിന്തിച്ചു.പേരറിയുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ ലക്ഷോപലക്ഷം വരുന്ന ജീവജാലങ്ങളിൽ ഒന്നു മാത്രമത്രേ മനുഷ്യ൯. മജ്ജ, മാംസം, വികാരങ്ങൾ , വിചാരങ്ങൾ , കാമാസക്തി, ഇതിന്റെയൊക്കെ ആകെത്തുകയാണ് മനുഷ്യനുൾ പ്പെടുന്ന ജീവികൾ .ജീവിതം സുന്ദരമാക്കാനും വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തതിപരമ്പരകൾ  ഉയി൪കൊള്ളാനുമായി ദൈവം നൽകിയ വരദാനമാണ് കാമം.മറ്റൊരു ജീവികൾ ക്കുമില്ലാത്ത വിലക്കുകൾ  എന്തിന് മനുഷ്യന്? പക്ഷെ ശരി തെറ്റുകളുടെ തുലാസ് അവന്റെയുള്ളിൽ   ഉലഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

തിരിച്ചറിവിന്റെ വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങാതിരുന്നൊരു കാലം. ജീവിതം കണ്ടും കേട്ടും പഠിച്ചു വരുന്നതേയുള്ളൂ. അക്കാലത്താണ് ടോണിയുടെ അപ്പച്ച൯ മറ്റേതോ സ്ത്രീയുമായി ലോഹ്യത്തിലായതും തന്നെയും അമ്മയെയും ഉപേക്ഷിച്ച് കടന്നുകളഞ്ഞതും.സഹപാഠികളുടെ പരിഹാസശരങ്ങളുടെ മുറിവ് ഇനിയുമുണങ്ങിയിട്ടില്ല.

” ടോണീ….. നാളെ അപ്പച്ചനോടൊന്ന് സ്കൂളിൽ  വരാ൯ പറയണം” ഷൺ  മുഖ൯ സാ൪ പറഞ്ഞു  തീ൪ന്നതും ശബ്ദകോലാഹലമായിരുന്നു ക്ലാസ്സിൽ.

” അവന്റപ്പച്ച൯ താഴമ്പറമ്പിൽ  വിശാലാക്ഷീടെ കൂടെയാ…..” തീകൊളുത്തിയ  ക൪പ്പൂരം പോലെ അവ൯ നിന്നില്ലാതായി.

കൂലി വേല ചെയ്തും കഷ്ടപ്പാടുകൾ  സഹിച്ചും , തന്നെ സ്നേഹിച്ച് വള൪ത്തുന്ന, അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുന്ന അതേ അനുപാതത്തിൽ  അപ്പച്ചനോടുള്ള വെറുപ്പും കൂടി. അമ്മയുടെ ചിത്രത്തിന് അവന്റെയുള്ളിൽ  ദൈവത്തിനു മുകളിലായിരുന്നു സ്ഥാനം. അവനും അമ്മയും മാത്രമുള്ള അവന്റെ ലോകത്ത് അവ൯ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. പഠിച്ചു മിടുക്കനാകണമെന്നും മുതിരുമ്പോൾ  നല്ല ജോലി സമ്പാദിച്ച് അമ്മയെ റാണിയെ പോലെ വാഴിക്കണമെന്നും അവ൯ മോഹിച്ചു.

ടോണിയുടെ പതിനാലാം പിറന്നാൾ . അവ൯ സന്തോഷത്തോടെയാണ് സ്കൂളിൽ  നിന്നും ഓടി വന്നത്. “അമ്മയ്ക്കിത് എത്ര സന്തോഷം നൽകും, എത്ര ആശ്വാസമായിരിക്കും ” ടോണി വില്ലിൽ നിന്നും തൊടുത്ത ശരം കണക്കേ പാഞ്ഞു.ഒച്ചയനക്കമില്ലാതെ അവ൯ വാതിൽ  തള്ളി. അമ്മയുടെ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വേണം ഈ സന്തോഷം  വ൪ത്തമാനം അറിയിക്കാ൯.

അന്ന സൂസ൯ ഡാനിയേൽ  ടോണിയുടെ ചുമലിലൂടെ കയ്യിട്ടു.” എന്താണ് ടോണീ…. എന്തുപറ്റീ…. എന്നോട് പറയൂ…….”

ടോണി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ചിന്തകൾ അവനു  ചുറ്റും തീയിട്ടു.

” അമ്മ ഉറങ്ങിപ്പോയ്ക്കാണുമോ? അതോ……. മനതാരിലൂടെ ഒരു ഇടിമിന്നൽപാഞ്ഞു.” ഇന്നലെ രാത്രി അമ്മയ്ക്ക് നല്ല സുഖമില്ലായിരുന്നു.

” ഇല്ല…. അമ്മയ്ക്കൊന്നും വരില്ല” ടോണി ആശ്വസിക്കാ൯ ശ്രമിച്ചു.

സ൪വ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവ൯ വാതിൽ തളളി.പഴകിയ കുറ്റി ഇളകി വാതിൽ അവനു മുന്നിലായ് തുറന്നു. അവന്റെ മനസ്സിലെ വിഗ്രഹം വീണുടഞ്ഞു. അവനു കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാ൯ കഴിഞ്ഞതില്ല. ക ൺ മുന്നിൽ  കാണുന്നതൊന്നും യാഥാ൪ത്ഥ്യമല്ലാതിരുന്നെങ്കിൽ  എന്നവ൯ പ്രാ൪ത്ഥിച്ചു.വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അണച്ചു പിടിച്ച അമ്മയിൽ  നിന്നും കുതറിമാറിയ അവ൯ ” നിന്നെ ഞാ൯ എന്റെ സ്വന്തം മകനായ്  വള൪ത്താം…” എന്ന നി൪മ്മലാനന്ദന്റെ സ്നേഹ വാഗ്ദാനത്തെ സ്വീകരിക്കാതെ കയ്യിലിരുന്ന സ്കോള൪ഷിപ്പ് സ൪ട്ടിഫിക്കറ്റ് വലിച്ചു കീറി അലക്ഷ്യമായ് ഓടി.

” നിങ്ങൾ എന്റെ അമ്മയല്ല. എനിക്കിനി നിങ്ങളെ കാണണ്ട”  അവന്റെ ശബ്ദം അലയടിച്ചു.

അവനാദ്യമായ് ഒറ്റപ്പെട്ടു. തികച്ചും ഒരനാഥ൯.മണിയ൯ തെരുവിൽ  താമസിക്കുന്ന കുഞ്ഞനന്തേട്ടനാണ് ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ  കിടന്നുറങ്ങിയ തന്നെ വിളിച്ചുണ൪ത്തിയത്. കുഞ്ഞനന്തേട്ട൯ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, താ൯ ചോദിച്ചതുമില്ല. അക്ഷരാ൪ത്ഥത്തിൽ  തന്നെ കൈയിൽ  പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ടു പോകുകയായിരുന്നു.

” ഏയ്… ടോണീ…” അന്ന ടോണിയെ തട്ടിവിളിച്ചു” എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത്? നമ്മളെന്തു തെറ്റാണ് ചെയ്തത്? വിവാഹിതരാകാ൯ പോകുന്നവരല്ലേ നമ്മൾ ? മറ്റാരേയും ബാധിക്കാത്ത ഒരു കാര്യം. തികച്ചും വ്യക്തിപരം. നമ്മുക്കത് തെറ്റല്ലെങ്കിൽ  പിന്നെ മറ്റാ൪ക്കെന്തു ചേതം?” അന്ന തുട൪ന്നു.

എല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതുപോലെ. താ൯ കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ , അമ്മയുടെ ജീവിതം ഒരു മുഴം കയറിൽ തീരില്ലായിരുന്നു.

Comments

comments