Skip to main content
Srishti-2019   >>  Short Story - Tamil   >>  உள்ளே வெளியே

உள்ளே வெளியே

Written By: Linse Antony
Company: UST Global

Total Votes: 0

காலைநேரம், இன்றயநிகழ்வுகளைகாணும்ஆவலோடு பரபரப்பான அந்த சாலையின்ஓரத்தில்  நடந்துகொண்டிருந்தேன். எவ்வளவு தூரம்நடந்தேனோ தெரியவில்லைகளைத்துபோனேன். சற்றுஓய்வுஎடுக்கஒருமரநிழலில் அமர்ந்து  நகரத்தின்அழகைரசித்தேன். 

களைப்பால் கண்ணயர்ந்த நான் விழித்துப் பார்த்தபோதுஅருகில் ஒருவர் என்னையே உற்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்மொட்டை அடித்து பார்ப்பதற்கு ஒரு பிச்சக்காரனைப்போல் தோற்றம்சிறிது நேரம் என்னை பார்த்த அவர் கேட்டார் " என்னஎன்னமாதிரியே ஊர சுத்தி பார்க்க வந்தியாபதிலேதும் சொல்லாமல் முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டேன். 

அவர்மீண்டும்எதோசொல்லமுயற்சிக்க, திடிரெனபின்னால் இருந்துஒருஅலறல்சத்தம். அதுஒருபெண்ணின்குரல். தன்னுடையகைபையை பறித்துகொண்டுஓடியதிருடனின்பின்னால் "திருடன்திருடன் " என கத்திகொண்டேஓடினாள். சிறிதும்யோசிக்காமல்என்அருகில்இருந்தவர் அவளுடன்சேர்ந்துதிருடனைதுரத்தஆரம்பித்தார். 

ஒன்றும் புரியாமல்நான் அவர்கள் பின்னால் ஓடினேன். சிறிதுநேரத்தில்  அவர்திருடனை துரத்திப்பிடித்தார். இருவரும்புரண்டுபுரண்டுசண்டைபோட்டதை என்னோடுசேர்ந்துஅக்கம்பக்கத்திலிருந்துபலரும்வேடிக்கைபார்த்தனர். அவரின்  முரட்டுதாக்குதலைசமாளிக்கமுடியாத  திருடன்கைப்பையைகீழேபோட்டுவிட்டு  தப்பிஓடினான். கைப்பையைஎடுத்துஅதைபத்திரமாகஅந்தபெண்ணிடம்  கொடுத்தார். கண்ணீருடன்அதைபெற்றுக்கொண்டஅந்தபெண்அவருக்குநன்றிசொல்லிவிடைவாங்கினார். 

தலையில்ரத்தம்கசிந்துகொண்டிருந்தது, அதைதுடைத்துவிட்டுஅவர்அருகில்  இருந்தகுழாயில்தண்ணீர்அருந்தினார். ரத்தம்சிறிதாய்நிற்கத்துவங்கியது. பின்னர்சிறிதுநேரம்அவர்நடக்கஅவர்பின்னல்நானும்நடந்தேன். இருவரும்ஒருகான்கிரீட்இருக்கையில்அமர்ந்தோம். எங்கள் அருகில் கைபேசியில்  பேசிக்கொண்டிருந்த  ஒருகல்லூரி மாணவன்  அவரைபார்த்தவுடன்  மெதுவாக  நகர்ந்துசாலையை   கடக்கமுயன்றான். ஆச்சரியத்தில் நாங்கள்  அந்தமாணவனைபார்த்தோம். ஏன்  எங்களைப்பார்த்ததும்  எழுந்தான் என்று யோசிப்பதற்குள்ஒருகார்மாணவன்மேல்  மோதிஅவன்தூக்கிவீசப்பட்டான். கார்நிறுத்தாமல்பறந்தது. ஒருநொடியில்மாணவனின்வெள்ளைஆடைசிகப்பாய்மாறியது. சாலையில்இரத்தம்கோலமிட்டது. 

இரத்தவெள்ளத்தில்மிதந்தஅவனைகாணகூட்டம்அலைமோதியது .  சிலர்புகைப்படம்எடுக்க , வேறுசிலர்நேரலையில்சமூகவலைத்தளத்தினுள்  பதிவிட்டுக்கொண்டிருந்தனர். இன்னும்சிலர்அவனுக்காகபரிதாபப்பட்டு பேசிக்கொண்டிருந்தனர் . யாரும்அவனைமருத்துவமனைகொண்டுசெல்லும் எண்ணத்திலில்லை . இந்தகாட்சியைபார்த்தநாங்கள்ஆச்சர்யப்பட்டோம். என்னமனிதர்கள்இவர்கள் !!! 

கூட்டத்தைவிலக்கியஅவர்அவனைசுமந்துஒருஆட்டோவில்  ஏற்றி மருத்துவமனைக்குகொண்டுசென்றார். இதைஎல்லாம்பார்த்துசெய்வதறியாமல் நான் கூட்டத்தைபார்த்தேன். நேரலையைமுடித்துகொண்டுகூட்டம்கலைந்தது.  சாலையில்நானும்ரத்தமும். என்னால்ஒன்றும்  செய்யமுடையவில்லையே  என்றகவலையில்நான்அவர்வருகைக்காக காத்திருந்தேன்.    

ரத்தம்காய்ந்தது, சூரியன்அஸ்தமிக்கும்நேரம்நெருங்கியது. அவரை காணவில்லை. என்னஆனதுஎன்று தெரியாமல்  நான்  வேதனையுடன்  நடக்கத்துவங்கினேன். 

அழகானகடற்கரையில்ஒருபக்கம்குழந்தைகள்விளையாடமறுபக்கம்காதல்ஜோடிகள்அலைகளைரசித்தனர் .  

நான்  அவர்களை  ரசித்தேன்.  தூரத்தில்ஒருவர்  கறைபடிந்தசட்டையுடன்  என்னை  பார்த்து  கையசைத்தார்.  நான்பார்த்தஒரேயொருநல்லவர்.  அவரைகண்டநான்  சந்தோஷத்தில்அவர்அருகேசென்றேன். அவர்என்னைபார்த்துஏளனமாய்சிரிக்க, அவர்முகத்தைபார்க்கமுடியாமல்தலைகுனித்தேன் . அதேஏளனச்சிரிப்புடன்அவர்  என்னைபார்த்துசொன்னார் "உன்னைசொல்லி குத்தமில்ல, அவர்களோடு  சேர்ந்து நீயும்இப்படிஆகிட்ட , இங்கேஉயிருக்கும், உணர்வுக்கும், உறவுக்கும் மதிப்பில்லை. மனிதன்இயந்திரமாகிவிட்டான் " . 

அவர்சொல்வதையெல்லாம்கேட்டுக்கொண்டிருந்தஎன்னையாரோசிலர் எட்டி உதைத்தனர். வலியில்கத்தியநான்என்னநடக்கிறது  என்று அறியாமல் அவர்களை பார்த்தேன் . வெள்ளைசீருடையில்வந்தசிலர்அவரைபார்த்து "உன்னஎங்கேல்லாம்தேடுறது, எங்கபொழப்பகெடுக்குறதுக்குன்னேவந்திருக்கபாரு , ஏறுவண்டில"  என்று, அவர்கள்சங்கிலிஇட்டுவண்டிக்குள்இழுத்துதள்ளினர். ஜன்னல்ஓரமாய்   நின்ற   அவர்  என்னை  பார்த்து '  இவர்கள்  எனக்குவைத்திருக்கும்  பெயர்,  பயித்தியக்காரன்!!!. இங்கேநல்லவனாய்வாழ்ந்தால் உனக்கும்  அந்தபெயர் கிடைக்கும்  ஓடிவிடு'  என்றார்.  ஜன்னல்   கதவுமூட , வாகனம்  வேகமாய்   கிளம்பிச்               சென்றது. 

இங்கேஇருப்பதற்கு, பைத்தியமாகவேஇருப்பதுமேல். நானும்அவரைத்துடர்ந்தேன்காரணம்  'நன்றிமறப்பதற்குநான்மனிதனல்ல. நான்  நாய்!!!' 

Comment